Nedir?
Motor yok, varlık dosyası yok; tek bir C dosyası ekrana ne kadar şey koyabilir? Bu üç demo o sorunun benim cevaplarım. Ürün değil, deney; zaten mesele de bu.
Üç demo
AURORA en büyüğü: içine GLSL gömülü, yaklaşık bin satırlık bir C dosyası; SDL2 ve OpenGL 3.3 ile çiziliyor. Otomatik bir yönetmen dört raymarching sahnesi arasında geçiş yapıyor: Mandelbulb fraktalı, yabancı bir okyanus, bulutsu tüneli ve ışığı büken bir kara delik. Her kare ton eşleme, renk düzenleme ve film greniyle bitiyor; arkada canlı sentezlenen karanlık bir ambiyans müziği çalıyor ve ritim görüntüyü nabız gibi atıyor.
NEBULA ve C SIGHT terminalden çıkmıyor; ekranı 24 bit renkle boyuyorlar. NEBULA yarım blok ▀ karakteriyle her karaktere iki piksel sığdırıyor ve plazma, tünel, metaball’lar, yıldız akışı, dönen bir simit ve havai fişekler arasında dolaşıyor. C SIGHT dokuz sahneyle daha da ileri gidiyor: Mandelbrot yakınlaşmasından Menger süngerine, fraktal alevden cam bir prizmada renklerine ayrılan ışığa kadar.
Şu an nerede?
Üçü de Linux’ta derlenip çalışıyor. AURORA’nın ekran görüntüsü ve kıyaslama için ekransız bir modu var; C SIGHT ise bütün gösteriyi çevrimdışı çizebiliyor. Galerideki C SIGHT kareleri de oradan geliyor.